Reisveslag Januari 2003

17:00 uur Om ons een beeld te geven wat er met geld en goederen bereikt kan worden gaan we naar een volgend zigeunerdorp in Cheseru. Hier wordt sinds 3 jaar gewerkt door een intitiatief van de Chr. Geref kerk van Winschoten, aan de verbetering van de situatie van de zigeuners. Veel huisjes hebben al elektriciteit en houtkachels. De huisjes worden beter gefundeerd en de daken worden waterdicht gemaakt (belangrijk bij daken!). De mensen zijn opvallend rustiger bij het uitdelen van de voedselpaketten. Toch blijft het vanuit ons "westers" perspectief een onvoorstelbare armoede. De rook van de houtkachels hangt permanent in alle huisjes en de vloeren bestaan gewoon uit aangestampte aarde. We gaan zo terug naar Mimers huis en daarna door naar Groningen. We hebben vandaag onvoorstelbare en onbeschrijfelijke armoede gezien, maar ook het positieve resultaat van acties zoals die met de voedselpakketten en de kinderschoentjes. Met gemengde gevoelens zullen we straks aan de terugreis beginnen.

15:50 uur En dan breekt het moment onherroepelijk aan dat je een vorm van armoede ziet die je nog niet kende. IJzige kou en een striemende wind jagen hier over een besneeuwde vlakte waar wij zelfs met onze 4x4 niet doorkomen. We stoppen noodgedwongen een eindje buiten het dorp en zien in de verte de eerste kinderen door de sneeuw ploegen. Ze zijn blij. Ze weten dat er schoenen en voedsel gebracht worden. We nemen een aantal zakken mee het dorp in en gaan naar het "huisje" wat de stichting heeft laten bouwen. Het gezin dat daar nu in woont zag hun eigen "huis" vlak voor de winter instorten. Ze waren toen een gat in de grond gaan graven om in te kunnen overwinteren. We komen aan bij het huisje en treffen de kinderen bibberend aan onder smerige dekens. Het jongste kind blijkt net overleden en de ouders zijn weg om hem te begraven. De kinderen blijven alleen in de kou achter en als het donker wordt, wordt het donker. We passen laarsjes aan ijskoude voetjes. Rillend en bibberend, maar ongelooflijk blij met de schoentjes en laarsjes.

14:00 uur Eindelijk komen we in het eerste dorp in Sacuieni (sekwien). Op grote afstand zien we al groepen mensen met enorme bossen hout sjouwen. Ze lopen elke dag gemiddeld vier kilometer naar het bos om hout te verzamelen. Het wordt gebruikt voor verwarming en koken. Eenmaal in het dorp zien we mensen bij een waterput (zie foto). Een heel dorp moet hier het water uit halen. De waterputten worden altijd als eerste aangelegd door Imres organisatie. Verder is iedereen in het dorp bezig met hout, water en eten. Imre meldt iemand in het dorp dat er een stuk weg sneeuwvrij gemaakt moet worden omdat er later op de dag een vrachtwagen komt met brood, olie en zout. Wij gaan nu door naar Simian om schoentjes en voedsel uit te delen.

8 januari 13:00 uur Alle schoenen worden naar het huis van de ouders van Imre gebracht. Hier worden de schoenen nogmaals gesorteerd (per maat) zodat andere dorpen later bediend kunnen worden. Wij gaan straks met een kleinere hoeveelheid naar Simian toe. Maar eerst krijgen we nog een voedzame maaltijd van Imres moeder.

11:05 uur Eenmaal over de grens wordt nog een andere bus met olie, meel en deegwaren overgepakt in Imres wagen. We worden ons steeds meer bewust van de omvang van deze organisatie. Iedereen die iets over heeft stelt het beschikbaar. De blikjes die we hiervoor hebben gezien werden bijvoorbeeld opgeslagen in een huis van iemands overleden moeder. Zo was er ook een bakker, Sourin, die al het brood dat hij teveel bakte naar de zigeunerdorpen bracht. Zo kon het gebeuren dat hij steeds vaker en meer brood "teveel" bakte. Inmiddels heeft hij een benzinestation waarmee hij meer kan verdienen, wat via allerlei wegen weer ten goede komt aan dorpen in de wijde omtrek.

8 januari 10:00 uur Alle schoenen worden overgeladen in een Hongaars busje. De bestuurder heeft weer connecties met de douane. Imre had zelf ook nog een aantal zakken met schoenen maar had ze nog niet verdeeld. "Als je niet genoeg schoenen hebt voor een heel dorp, dan moet je wachten tot je wel genoeg hebt. Het zou niet eerlijk zijn tegenover de mensen die niets krijgen" aldus Imre. Uit alles blijkt dat hier een enorm netwerk actief is voor de ondersteuning van de zigeunerdorpen. Er zijn vier opslagplaatsen waar voedsel en kleding bewaard wordt. De foto van de blikjes is in de kleinste gemaakt.

9 januari 09:00 uur We rijden momenteel met Imre naar de grens van Roemenië. Hij laat ons onderweg nog een aantal opslagplaatsen zien waar de wintervoorraden opgeslagen worden. De blikken bevatten bonen, fruit op siroop en tomatenpuree. Alles is lang houdbaar en wordt gedurende de winter verdeeld.

8 januari 22:30 Voordat we morgen naar de dorpen gaan worden de schoenen eerst nog (met behulp van de familie) gesorteerd. 1 zak t/m maat 23 2 zakken maat 23 t/ 30 3 zakken maat 30 t/m 35 2 zakken maat 35 en groter 2 zakken met laarzen 2 zakken met sokken en maillots (in alle schoenen zitten ook nog sokken) 3 zakken zomerschoenen 5 zakken met schoenen voor volwassenen 1 zak met slofjes en pantoffels 5 paar voetbalschoenen We gaan nu slapen, maar met meer dan 500 paar schoenen te verdelen kunnen we niet anders dan tevreden zijn.

8 januari 18:00 uur Even nog een laatste plaatje van de drie kinderen van Imre en Maria, ons gastgezin. Zo weten we dat alle apparaten morgen tijdens ons bezoek aan de dorpen goed functioneren. En nu maar hopen dat wij al die kleine knopjes kunnen bedienen bij -10 graden.

We gather from the mail we received that even Data Access Worldwide is looking in on our project, so we’ll give everyone over there a brief history on what’s happened so far. Almost by coincidence we got to know Imre Koszta, a Hungarian who set up the Gipsy Mission for the Rumanian gypsy’s just across the Hungarian border. These people live in great poverty and are neglected by almost everyone. They don’t have any means to make a living and depend on a few people who are willing to invest time and money in them. During the winter Imre supplies them with food-packages which are bought with money from Dutch organizations. Somehow the money wasn’t there this year and Annovyn raised funds to gather the amount needed. This was our first project. Another thing the Rumanians have great need of is shoes, especially small shoes for children. Some of them die because they have to walk around outside barefoot while it is 20 degrees below zero. None of us probably know how cold that can really get! We started asking people in Holland to give us the children’s shoes they no longer needed and before we knew it we had about 300 pairs of (good quality) shoes. One of the reasons we drove to Rumania is to bring over the shoes, another is to take pictures and make videos about the situation the gypsy’s are in so we can convince the people over in Holland (and maybe even outside Holland ;) to keep supporting this good cause. During our trip we'll be sending pictures and text via e-mail to our server (using PDA’s and GSM/GPRS we can send them from almost anywhere). A Visual Dataflex program monitors the incoming mail and puts the pictures and text on the website. It switches the picture and text positions every time new mail is put on the page. This way we can update the website in a nice way with hardly any effort at all! We are also going to use the WebApp to keep the financial situation of our organization up to date on the web-site. This way the people who donate money can see were it’s going.

12:30 Eindelijk gearriveerd bij het huis van Imre Koszta (onze contactpersoon in Hongarije) en dat viel achteraf nog niet mee. Laat er nou net die nacht in Oostenrijk en Hongarije een enorm pak sneeuw gevallen zijn. Veel botsingen en auto's in sloten. Zelf komen we zonder brokken aan (wel drie uur later dan verwacht). Morgen gaan we de dorpen in Roemenië bezoeken. Eerst maar eens bijkomen van een intensieve autorit.

8 januari 02:17 We rijden inmiddels door Oostenrijk (ongeveer 155km. van Wenen). Olly heeft tot aan de grens gereden, John rijdt nu door Oostenrijk. De wegen worden slechter, de snelheid moet terug van 180 naar 80. Gelukkig hebben we het eerste stuk vlot afgelegd. Een klein bugje in het programmaatje dat onze e-mails in de website verwerkt is vanuit de auto (hoe is het toch allemaal mogelijk !?!) gerepareerd.

20.00 We zijn op weg de auto is helemaal vol. En Olly maar denken dat een VW Sharan heel groot is. John probeert zich te installeren voor zijn eerste slaapsessie. Een beetje bezorgt of de schoenen niet over hem heen zullen vallen. Het weer: een beetje motsneeuw voor Bremen nu op weg naar Hannover is het droog.

7 januari 10.00 Nog een aantal uren en dan vertrekken we vanuit Groningen. Eerst nog de laatste oogst inpakken. We gaan nog even langs bij een Schoenenzaak in Winschoten om een voetmeter te lenen. Dat scheelt een hoop tijd bij het passen. Voor de volgende keer weten we nu al, gaan we zorgen voor veel kleine dozen. Dan sorteren we de maten waardoor het zoeken eenvoudiger wordt. Gisteravond hebben we de route uitgestippeld en alternatieven. Goede kaarten hadden we al.

6 januari 23.00 De voorbereidingen zijn in volle gang. Om deze website goed te kunnen bijwerken gaan we gebruik maken van een compleet nieuwe techniek, die door Annovyn BV is ontwikkeld. Wij maken foto's en schrijven stukjes. We kunnen die vanaf elke plaats ter wereld e-mailen naar de server van Annovyn. Op deze server draait een programma dat de e-mail ontvangt en aan de hand van het onderwerp begrijpt wat de bedoeling is. Van de tekst en de foto wordt een mooie lay-out gemaakt dat u dan kunt lezen. Wij zullen veelvuldig gebruik maken van een handheld computer en gsm/gprs telefoon die beide zijn uitgerust met bluetooth.