Bij aankomst zagen we Monica lopen en zij mocht even met ons in de auto. Wat straalde ze. We maakten heel veel foto´s met de bedoeling ze uit te printen en alle mensen een uitdraai te geven.



De uitdeling verliep strak geordend en dat voelt altijd een beetje raar.  Ik denk niet dat het ooit zal wennen.



Het liefst zouden we de spullen anoniem bij de deur van hun huis willen zetten. maar we houden ons aan de voorstellen van Imre en het gaat ook goed zo.



Er was gelukkig tijd om even met de kinderen te dollen en wat families te bezoeken. De ouders van het meisje op de foto waren nu allebeide aanwezig. Hij had intussen de ramen uit het huis verkocht. Dus daar zullen we voor de winter iets op moeten bedenken.