10/10/2004 Voorbereiding.
10/06/2004 Afscheid.
10/06/2004 De eerste stop.
11/06/2004 Tweede stop.
11/06/2004 Derde stop.
11/06/2004 Vierde stop.
11/06/2004 Eindelijk.
11/06/2004 Een groepsfoto.
11/06/2004 Het weerzien.
11/06/2004 Feestmaal.
11/06/2004 De tuin.
11/06/2004 Kamp maken.
11/06/2004 Ons Kamp.
11/06/2004 Douchen.
11/06/2004 Hencida verkennen.
12/06/2004 De eerste kinderen.
12/06/2004  Bedden zoeken.
12/06/2004  Spelen.
12/06/2004 Eten.
12/06/2004 Knuffels.
13/06/2004 De Roma dorpen in.
13/06/2004 Hutten?
13/06/2004 Hoop.
13/06/2004 Vreugde.
13/06/2004 Vertrek.

Donderdag 10 juni 2004, 01:04 uur. Voorbereiding.
Vandaag (donderdag 10 juni om 17.00 uur) begint voor ons de reis naar Hongarije. Eerst wordt de Sharan nog eens grondig nagekeken door Garage Bremer in Hallum. We brengen Szandra terug naar Told. We wonen de opening van het eerste kinderkamp bij en bezoeken een aantal Roma hut kolonies in Roemenië. Op deze pagina kunt u ons volgen.

Donderdag 10 juni 2004, 16:54 uur.  Afscheid.
	Bij het afscheid nemen waren veel mensen komen kijken. We kregen goede wensen en goede raad van velen. Om 17.15 vertrokken we met 2 auto´s richting Berettyoujfalu. 1700 km en een hele nacht voor ons.

Donderdag 10 juni 2004, 22:49 uur.  De eerste stop.
Onze eerste stop Fulda. Het is kwart voor elf en we moeten tanken. We nemen even 20 minuten de tijd. Dan vertrekken we, de chauffeurs zijn gewisseld. Tijdens het nu komende traject kunnen we proberen wat te slapen.

Vrijdag 11 juni 2004, 01:49 uur.  Tweede stop.
	We zijn de grens met Oostenrijk gepasseerd en hebben voor de tweede keer getankt. We moeten Autobahn vignetten kopen. We pauzeren een dik half uur. Szandra heeft wat chips gekocht. We hebben allemaal nog goede moed. Op naar Hongarije.

06  Donderdag 10 juni 2004, 5:13 uur.  De derde stop.
Onze derde stop de grens met Hongarije alleen even een paar vignetten kopen. We hebben een groot deel van de nacht door onweer gereden. Prachtige bliksem schichten verlichtten de hemel. We wisselen van chauffeur en gaan snel weer verder.

Vrijdag 11 juni 2004, 07:30 uur.  De vierde stop.
	Albertisa. De autowegen hebben we gehad de laatste dikke 200 km gaat over tweebaanswegen. We tanken voor de laatste keer en Szandra moet even als tolk fungeren en dat gaat prima. Het is nog maar vroeg maar het begint al behoorlijk warm te worden.

Vrijdag 11 juni 2004, 10:06 uur.  Eindelijk.
Na bijna 17 uur en 1680 km zijn we gearriveerd. Stralende zon. Het is nu tien uur en al 25 graden. Korte broeken weer. We drinken even een kopje koffie bij Imre Kozta.

Vrijdag 11 juni 2004, 10:43 uur.  Een groepsfoto.
	Vlak voor ons vertrek naar de ouders van Szandra. We maken een groepsfoto. vlnr Ben Epco Richard Imre John Jurjen Jan Pieter Nicolas, op de grond zittende de dames Szandra Ineke Joke.

Vrijdag 11 juni 2004, 12:00 uur.  Het weerzien.
Eindelijk is het moment daar dat Szandra na 8 weken weer thuis is in Told. Papa is zielsgelukkig dat hij zijn dochter weer in de armen kan sluiten. Szandra, Joke en Ineke kregen een bloemen aangeboden en er werd kennis gemaakt. Zusje Djennifer en mama konden bijna niet wachten om Szandra te knuffelen.

Vrijdag 11 juni 2004, 12:30 uur.  Feestmaal.
	Er was een geweldig feestmaal aangericht. Diverse Hongaarse gerechten waren klaargemaakt. Er was drinken en eten in overvloed. Het is daar de gewoonte dat terwijl de gasten eten de familie bezig is met het aandragen van nog meer eten en drinken. Ze komen even een praatje maken maar ze eten zelf niet mee. Het vlees was boven een houtvuur gekookt.

Vrijdag 11 juni 2004, 14:30 uur.  De Tuin.
Na het eten bekijken we de moestuin. Moeder Rostás is degene die zich hier het meest mee bemoeid vertelt Szandra. Er staan fruit boompjes en aardappelen bonen peultjes. Het ziet er keurig verzorgd uit. De stammen van de fruitbomen zijn wit gekalkt om te voorkomen dat er insecten aan gaan knagen. Szandra vertaald voor ons en het doet goed te zien wat ze in die acht weken heeft opgestoken.

Vrijdag 11 juni 2004, 15:03 uur.  Kamp maken.
	Na het feest bij Szandra thuis gaan we naar Hencida. We zetten ons kamp op. Even flink zweten want het is drukkend warm.

Vrijdag 11 juni 2004, 15:30 uur.  Ons kamp.
Na een poosje flink zweten is het kamp klaar. We zijn er tevreden over en gaan ons douchen.

Vrijdag 11 juni 2004, 15:35 uur.  Douchen.
	We gaan ons douchen. Het sanitair in het gebouw is goed. Sloten op de deuren of een privé douche is er niet bij. Maar het water is warm en schoon we vinden onze weg er wel in. Ook tijdens het kamp werden de douches en toiletten goed schoongehouden.

Vrijdag 11 juni 2004, 16.00 uur.  Hencida verkennen.

We hebben even een moment voor onszelf en besluiten op verkenning uit te gaan.  Een wandeling te maken en wat inkopen te doen. Tijdens onze wandeling worden we geroepen. Het blijkt de beheerder van het Hençida gebouw te zijn. We moeten even bij hen naar binnen. Het huis is redelijk ruim met aparte slaapvertrekken en een woonvertrek met daaraan de keuken, binnendeuren zijn er niet maar vitrage sluit de vetrekken af. Langs de kant staan zitbanken opgesteld en in een hoek staat een muziekinstallatie met vele onderdelen. Aan de wand hangen veel platen veel met een bijbelse voorstelling.. De man vertelt trots dat ze 6 kinderen hebben. We schatten hun leeftijd op halverwege de twintig.

Zaterdag 12 juni 2004 10:17 uur.  De eerste kinderen.
	Met een busje arriveren de eerste kinderen van het kamp. Hoewel het de bedoeling is dat er vooral Kinderen uit Roemeense nederzettingen komen, bestaat de eerste groep uit Roma kinderen die in Hongarije wonen. Nadat Hongarije bij de EU is gekomen moeten er aan meer regels worden voldaan alvorens de Roemeense kinderen naar Hongarije kunnen komen.

Zaterdag 12 juni 2004 10:35 uur.  Bedden zoeken.
Direct na aankomst worden de bedden bezet en uitgeprobeerd. Het is voor de kinderen een vreemde gewaarwording dat de "rijke" Hollanders in tenten buiten slapen, terwijl zij in comfortabele bedden in het mooie gebouw slapen.

Zaterdag 12 juni 2004 11:30 uur.  Spelen.
	Op het speelveld wordt al snel een potje voetbal gepeeld. Iedereen doet mee. Daarna even afkoelen in het zwembadje. Het is luxe alom voor de kinderen en ze genieten van alles.

Zaterdag 12 juni 2004 18:10 uur. Eten.
Ook het eten is een belevenis. Onder het afdak zijn lange tafels neergezet en de begeleiders hebben macaroni gekookt en soep. Samen met het brood een maaltijd waarvan de kinderen en wij genieten.

Zaterdag 12 juni 2004 20:00 uur.  Knuffels
	´s Avonds worden op de bedden de knuffels gelegd die meegenomen zijn uit Nederland. Voor ieder kind een knuffel. De verassing was groot en de meeste kinderen kwamen direct weer naar buiten met hun nieuwe aanwinst.

Zondag 13 juni 2004 11:17 uur. De Roma dorpen in.
Zondagmorgen vertrekt de groep naar Roemenië om daar bezoeken te brengen aan de Roma nederzettingen. Voor een aantal mensen was het de eerste keer. Ze kunnen nu ervaren wat onvoorstelbare armoede betekend. Wat het is om uitgespuugd te zijn. Hoe mensen overleven op een dag reizen van onze rijkdom.

Zondag 12 juni 2004 10:22 uur.  Hutten?
	De onderkomens zijn schamele hutten waarvan je schrikt. Zelfs als je foto´s hebt gezien is het schokkend om er tussendoor te lopen.

Zondag 12 juni 2004 12:00 uur. Hoop.
Naast de weerzinwekkende aanblik van deze misère, waren er ook de fundamenten van hoop. Fundamenten van huizen die wind en waterdicht worden met betonnen vloeren waardoor ratten niet naar binnen kunnen komen.

Zondag 12 juni 2004 13.00 uur.  Vreugde.

In een aantal dorpen zijn kerkjes gebouwd waar vieringen worden gehouden. Het enthousiasme is even hartverwarmend als opzienbarend. Zoveel vreugde in deze omstandigheden. Het verschil tussen de dorpen waar al een paar jaar hulp wordt geboden en dorpen waar de hulp net start, is heel goed te merken aan de mensen. De hoop op verbetering is waarheid geworden. Betere huizen betere voorzieningen als elektra en water.

Maandag 13 juni 2004 15.00 uur.  Vertrek.
Een dag is veel te kort om alles te zien en te ervaren. Het is lang genoeg om te weten. We vertrekken met onze luxe auto´s terug naar ons land. Wat we zagen motiveert om door de gaan met de hulp omdat het echt helpt.