Familie bezoek.

Deze reis had als doel een familie bezoek tussen de Fam. Uil en De familie Rostás. We hebben dan ook gelogeerd in het huis van de familie Rostás. Szandra was gastvrouw en tolk. We werden hartelijk ontvangen. Zoals altijd een emotioneel moment zo´n weerzien na 3 maanden. De buren kwamen langs en er stond een heerlijke maaltijd klaar. Broertje Norbert en zusje Djenifer waren niet bij grote zus weg te slaan.
Na het eten werden de kamer indeling geregeld. Henk Corrie en Carolien slapen in de woonkamer waar twee bedbanken zijn. John slaapt met Roland en Renato op het bed in de kamer van Szandra. De rest van de familie (Atilla Carola Szandra Nobert Mario en Djenifer) in de slaapkamer van de jongens. De badkamer heeft warmwater maar de rest moet hoog nodig gerenoveerd. we kunnen ons douchen als we willen en het water moeten we dan uit het bad scheppen en in het putje gooien. Dat is een kunst want het putje is het hoogste punt van de vloer. Gemorst water loopt weg en de vloer staat in een mum van tijd blank. Henk geeft Atilla nog een aantal praktische tips en hij verzekert ons dat bij een volgend bezoek de badkamer helemaal klaar is. Het toilet in huis is niet te gebruiken. Wat er precies mee is of mis mee is daar komen we niet achter. In de tuin is een gat in de grond gegraven waarboven een huisje is gebouwd. met een houten kist waarop een wc bril is getimmerd.
Een deur ontbreekt. we melden dus duidelijk als we het toilet gaan bezoeken. Dat hoort eigenlijk niet maar het is wel praktisch. Het uitzicht vanuit het gemak is wijds. Je kunt kilometers ver het land inkijken. Een ander nadeel is dat de regen vrij spel heeft. Je mag je broek dan hebben droog gehouden op weg naar het toilet, bij terugkomst heb je een natte broek.
De wandeling door het dorp maakt andermaal duidelijk dat ook EU lidstaat Hongarije nog niet instaat is gebleken de levensstandaard van de Roma minderheid te brengen op een niveau dat wij acceptabel zouden noemen. Verre van dat. De wekloosheid is hier bijna 100% en de uitkeringen zijn zo laag dat we moeten spreken van pure armoede. Er is gebrek aan de elementaire zaken. Hoewel, de keuze van de mensen hier ook snel valt op luxe artikelen om nog enige status te kunnen uitstralen.
In huize Rostás wordt GASTVRIJHEID zo geschreven. We worden verwend en van het weinige wordt ruimschoots gedeeld. ook met buurtgenoten. Corrie en Carola zorgen samen voor het eten en dat levert heerlijke gerechten. Veel vlees en pasta weinig groenten, maar die kom je in de soep weer tegen. Het was al met al erg plezierig om daar te zijn en beide families gingen als vrienden uit elkaar.

Schokkende beelden.

Voor Henk en Corrie en Carolien was het de eerste kennismaking met de Roemeense Roma nederzettingen. De schokkende beelden in Tarcea werden Henk af en toe te veel. Hoe je je er ook op voorbereidt en inleeft hoe het zal zijn, de werkelijkheid is zoveel erger. Hoofdschuddend loop je rond. Via onze tolk Szandra krijgen we schrijnende verhalen te horen. Eigenlijk wil je iedereen direct wel helpen maar het kan niet om dat er niet genoeg middelen beschikbaar zijn. Ook moet je opletten wat de het doel van de hulpvraag is. Een moeder van tien kinderen de elfde op komst nodigt ons uit in haar huis. Zij zijn niet de armste want ze hebben een paard en wagen. op een bed ligt een tweeling. een van de meisjes heeft een been in het gips. Het ziet er goor uit. De moeder verteld via Szandra dat ze geld nodig heeft om met het kind naar het ziekenhuis te gaan. We hebben geen geld wel kunnen we met de auto er heen rijden. De medische hulp is gratis. Medicijnen niet. Soms moet er ook betaald worden aan de artsen om aan de beurt te komen. Maar als we haar voorstellen met haar mee te gaan wimpelt ze dat af ze heeft liever geld om later te gaan. Voor ons en reden om daar niet op in te gaan.
Wel raken we in gesprek met een van de dochters. Ze is twaalf en is twee jaar naar school geweest. Daarna moest ze moeder helpen met de kinderen. Lezen en schrijven kan ze niet. Ze wil het wel leren maar heeft geen tijd om naar school te gaan. Als in het nieuwe multifunctionele gebouw lessen zouden worden gegeven wil ze er graag aan meedoen.
Szandra en Carolien spelen wat met de kinderen terwijl ik nog wat banden aanhaal met de mensen die ik regelmatig tref.
Intussen wordt door een groep Nederlanders namens OEZ (Oosteuropa Zending) kledingpakketten uitgedeeld die maart hierheen zijn gebracht.

Kinderen met baby´s

Simian is het volgende doel. Ook hier worden kledingpakketten uitgedeeld en brood en salami van onze stichting. Ook hier weer veel handen schudden en praten (via Szandra). We maken kennis met Janos de man van Irena. We praten een poosje en maken de afspraak over het bouwen van een huis en het bewonen ervan. Ik vraag hen te beloven de kinderen een goede opleiding te geven. Ze beloven dat. Dolblij zijn het was een volslagen verrassing. Henk loopt wat door het dorp en kijkt hoe de mensen bezig zijn met hun tuintjes. Hij legt een aantal mensen uit de ze uit de je aardappelen per stuk in een gat doet en niet vijf tegelijk. Een groepje mannen is met een paard aan het ploegen. Het ziet er goed uit.
een van de meisjes Ibolya komt na me toe met een baby op de arm. Zij wil graag melk voor de baby. Ze zwerft met de baby van huis naar huis dan slaapt ze hier en dan daar. Haar man is er niet. Ibolya is net 14 en net moeder. Het dorp groeit hoe moet dit verder. Simian waar hoop gloort. Iemand is weer begonnen met manden vlechten, Maar ook anderen zien dat en kiezen dit dorp als toevluchtsoord. Maar het ergste is dat ik iets bespeur van claimen van hulpverleners ieder met zijn eigen ideeën. Allemaal met de beste bedoelingen. De woorden van Marriet Meester "Het slechte goed doen" krijgt een andere inhoud. Zou ze dit bedoelen. Wij willen goeddoen desnoods ten koste van de mensen waar we goed voor willen doen? Vragen die door mijn hoofd spoken. Ik kom er moeilijk los van. Toch maar onze eigen weg blijven volgen. Laat de Roma maar met een idee komen. Dan kunnen we proberen daar op inhaken.

Amor - De andere kant van de Roma

Deze dagen werd ik getroffen door de andere kant van de Roma. Roma ze staan bekend als dieven, bedelaars, bedriegers, lieden die het niet zo nauw nemen met afspraken. Wat we niet weten is dat deze mensen vooral naar elkaar ontzetten loyaal zijn en het weinige dat ze hebben met elkaar maar ook met ons willen delen. De andere kant van de roma = amor liefde dat is wat ze kunnen en willen geven. We merkten het bij de familie Rostás Alles wilde ze met ons delen. De ruimte in het huis hoe klein ook wij waren er welkom. Er was plaats.
Dat zag ik ook bij Geza en Gisela Santa. Hun veel te kleine plaggen hut bleek groot genoeg om plaats te bieden aan de zus van Gisela en haar man. Delen van niets. Daar kunnen we we wat leren. Daar moeten we wat van opsteken.
Geza vroeg een geit voor melk. Als hij een geit heeft kan misschien zijn baby naar huis komen. Zijn kleine tuintje. De fundamenten van hun nieuwe huisje hij is er zo blij mee.