Het is toch geweldig zoals de gemeenschap in Diosig met elkaar omgaat. Veel te veel mensen leven in veel te veel ellende. Iedereen wil het beter krijgen. Elke strohalm wordt aan gegrepen, maar toch we kunnen niet meer doen dan we doen. De mensen weten dat en bepalen zelf wie aan de beurt is en daar leggen ze zich bij neer.
Voor het vierde huis ook weer een alleenstaande moeder. Ze kan niet zelf gaan werken omdat haar kinderen te klein zijn buitendien is er geen werk voor iedereen. Wel zou ze voor de winter betere woonruimte moeten hebben.
De keuze viel op haar en haar kinderen. Onze stichting zorgt voor het geld en de gemeenschap voor de rest. Omdat de Roma zelf bezig zijn hoeven er geen gelden aan ambtenaren en burgemeester te worden betaald. Als wij als stichting zouden gaan bouwen lopen we de kans allerlei vergunningen te moeten kopen.
Op onze reis in september zijn we even binnen geweest bij de trotse moeder en haar kinderen.
We waren blij verrast te zien hoe mooi het er binnen uitzag. Vooral de knuffels van de kinderen en van moeder zelf troffen ons omdat je dat zelden ziet.
En toch denk je dan. Mooi en hoe nu verder?

Zelfwerkzaamheid en hardwerken is niet iets waar de Roemenen en Hongaren maar ook Nederlanders aan denken als het gaat om om Roma (zigeuners). Ook in contacten hier wordt ons vaak de negatieve verhalen toevertrouwd. Allemaal goedbedoelde adviezen, we slaan ze liefdevol in de wind, waarmee ze komen aanwaaien. Eigenwijs als we zijn gaan we door op de weg die we denken te moeten gaan. We geven vertrouwen aan mensen die ons na staan. We maken afspraken en zien dat daarmee goed wordt omgegaan. We zien resultaten. We zien dat het zo goed uitwerkt. Velen profiteren ervan.

10 tot 12 dagen hard werken en er is weer een mooi resultaat. Onze standaard is anders maar daar gaat het niet om. Maar al te vaak is het scanario: Wij westerlingen willen overal onze stempel op drukken. Onze goede ideeën ten uitvoer leggen. Als degene die we willen helpen daar anders overdenken is dat reden om hun mening te veranderen. Wij hebben geld en dus gelijk.
Annovyn wil in de andere wereld de andere wereld laten spreken.