Het online reisverslag is de dagen van de reis gemaakt. hier zijn aanvullende foto´s en verhalen.
Eén van de doelen van deze reis was het bezoeken van Eszter Strausz om definitief to horen of wij twee meiden een maand stage en opleiding kunnen laten geven bij haar op de Montessori school in Budapest.
Daarnaast wilden we het huisje beter bekijken.
De stage kan doorgaan. We denken aan vier dagen per week. De prijs daar had Eszter nog niet over nagedacht. Dat moeten we nog bepalen. We praten over ons plan Hendre Erika te vragen, de zus van Gyuszi, volgens Szandra was zij wel enthousiast. Erika valt op door haar nette verschijning. Ze valt ook op door haar vriendelijke optreden. Vrijdagavond willen we haar zelf vragen. Het moet in ieder geval iemand zijn die Roemeens spreekt om de kinderen vertrouwd te maken met de taal van het onderwijs.
Eszter geeft nog wat ideeen mee en ze biedt aan om materiaal over te nemen, ze heeft nog een kindertoilet thuis staan. Ze wil graag meewerken aan het project hoewel we het idee hebben dat ze niet tenvolle beseft in welke situatie de kinderopvang plaats vindt. We zullen bij een volgend gesprek foto's meenemen.
Het gesprek met Erika verliep erg goed. Ze staat er positief tegen over maar is ook zakelijk. De dagvergoeding die we voorstelden van 2500 forint per dag werd niet direct toegejuicht, want de reiskosten en het verblijf in Budapest kosten ook heel veel. Uiteindelijk ging ze wel akkoord toen ze hoorde dat het per dag was en niet per week.
Papa ging akkoord als Szandra goed op haar zou passen
In Diosig staat dit huisje te koop. Het is ongeveer 8 meter lang en 4 meter breed. Het heeft 4 ruimtes, twee kamers van 4x3 en een hal van 1x4 en een ruimte voor douche en toilet van 1x4. Het heeft ook een kelder maar dat hebben we niet kunnen zien.
De grond waarop het staat is ongeveer 600 m2. Het huis heeft een aansluiting voor stroom en electriciteit.
Een van de ruimtes heeft een mooie tegelvloer en de wanden zijn gedeeltelijk betegeld. De kamers kunnen worden verwarmd door een centrale tegelkachel.
De straat is onverhard, maar er zijn plannen deze te verharden.
Om de grond in eigendom te kunnen krijgen moeten we een Roemeense stichting of bedrijf hebben. De plannen zijn dat Annovyn BV dit huis koopt omdat het voor ons ook een uitvalsbasis kan worden voor verdere plannen. De stichting kan het huis huren voor de kinderopvang.
We hebben het huis van binnen en van buiten bekeken en we kunnen rustig stellen dat de basis goed is maar er moet nog veel gebeuren. De vader van Gyuszi heeft het gebouwd voor zijn zoon en dat lijkt een voordeel. Gyuszi heeft al aangeboden de verbouw te willen doen. Een kennis uit Tarnaveni wil de grond wel tijdelijk op zijn naam zetten en zal ook de de papieren contoleren. Het is fijn om zover van huis mensen te kennen die behulpzaam willen zijn. Annovyn zal een vestiging in Roemenië moeten hebben om zelf eigenaar te kunnen worden. Werk aan de winkel. De eerste moeders staan al op de stoep.
De avond en nacht brachten we door bij de familie Hendre, Olly en John hadden er een maand geleden ook geslapen. De familie is erg gastvrij en moeder Szusza koopkt heerlijk. De familie Hendre viert de sabbat en gaat op vrijdag en zaterdag naar de kerk. Vrijdagavond is voor Gyuszi de avond waarop hij geestelijke liederen zingt samen met pa Gyula en zus Erika. Ondertussen gaat iedereen een beetje zijn eigen gang. In huize Hendre wordt niet gerookt of alcohol genuttigt, vader is vegetariër en daarom kookt moeder ook zonder vlees.
Er is ook tijd voor lol en daaraan kan de afwezigheid van alcohol niets aan veranderen. Voor de gasten staat het vrij om te doen waar ze zin in hebben, maar uit respect passen we ons graag aan. De lol is er niet minder om.
De nacht brengen we door in een prachtig vesierde slaapkamer, omgeven met knuffels en dingen die Jan de Bouvrie Tuttemerul zou noemen.
Onverwacht ging het regenen en dat betekent onbegaanbare wegen in Diosig. De auto van Gyuzsi stond voor de deur, om vijf uur probeert hij de auto nog naar een beter deel van het dorp te brengen. Kansloos blijft hij binnen 50 meter steken in de modder. Hoe we ook duwen en trekken, graven, takken en grind aandragen, de auto zakt tot aan de assen in de bagger. Er zit niets anders op dan de plaatselijke voerman te hulp te roepen. Hij komt met twee paarden en zijn wagen. De fragiel ogende paardjes trekken de auto in een mum van tijd vlot en brengen het naar een plek vanwaar het met enige moeite zelf zijn weg kan vinden. Kosten 1000 Forint (bijna 4 euro).
's morgens help Szandra ons even met het wassen van ons gezicht, veel meer zit er even niet in. Maar er zijn ergere dingen bijvoorbeeld je altijd zo te moeten redden, vanavond kunnen wij ons weer douchen.
Diosig ligt aan een spoorweg, het station ligt op ongeveer twee kilometer en er gaat ieder uur een trein naar Oradea vandaaruit een rechtstreekse verbinding met Budapest. We zullen ooit met de trein gaan.
Voorlopig brengt Gyuszi ons weer veilig naar ons hotel.