|
Gewoon een kraan die je open draait en het water dat klaterend in de wasbak valt. Water dat sproeit over je lichaam uit een douchekop. Wat kun je daar intens van genieten. Wat een genot wat een rijkdom. Overdreven? Normaal? Voor jou mischien maar voor de meerderheid van onze medemens niet. Je staat er alleen bij stil als het er niet is. Na een dag en een nacht zonder sta je te zingen onder de straal, zou het zo begonnen zijn dat zingen onder de douche, pure blijdschap, puur genot van zoveel luxe, we zijn intussen vergeten wat het is er zonder te zijn, vergeten waarom we blij zijn. Het zingen bleef, de reden waarom vergeten. Je weet het weer als je door paard en wagen wordt weggesleept uit een gat vol bagger. We konden douchen, de honderden mensen die daar bleven niet. We konden zingen, en zij? zij zingen ook! Onvoorstelbaar! Wat moeten wij een hoop niet vergeten. |
 |