Totaal. € 902.50;
Sponsor Hilde door te storten op 382646320 ovv Kennedymars

15-05-2010  fimp start kennedy mars

13-05-2010  Monstertocht

De laatste lootje en meer We treffen de wandelaars bij de stempelpost op 72km. We lopen een stukje met ze op, het tempo zit er nog goed in. Na deze post nog twee, op 75 en bij de finish. Ondanks de vermoeidheid is de stemming goed. De wil om het te halen is groot. We staan 2 km. verderop nog even met het bord. Andere wandelaars reageren er ook op "Ze komt er aan hoor". We gaan naar de 76km. post en wachten, het zou een uur lopen zijn, maar na anderhalf uur nog niets ook niet de wandelaars die voor hen liepen. Er gonzen geruchten, de afstand is geen vier kilometer maar acht! Een aantal lopers met GPS bevestigen de geruchten, deze post is op 80km. Na een uur en drie kwartier komen de beide monstertocht-lopers aan, behoorlijk kapot. Hilde heeft veel last van haar knie en wordt in getaped. Ze zit er even helemaal doorheen, geen wonder, je hebt de 80km volbracht en moet je nog vijf kilometer naar de finish, omdat de organisatie een fout maakt. Maar hoe dan ook ze willen doorgaan vader Jurrinus, omdat hij zijn dochter niet in de steek wil laten en Hilde omdat ze de sponsors niet wil teleurstellen. Voor hen zelf hoeft het even niet meer lijkt het. Maar opa en Oma zijn ook bij de finish daarom doorgaan! We zien ze samen met de drie supportwandelaars verdwijnen in de verte. We rijden naar de finish. In de grote tent is een aparte finish voor de Kennedymars, hier wordt bevestigd: "ja het is ruim meer dan tachtig kilometer." Ze komen het bos uit. We gaan ze tegemoet met een bosje rozen. Opa maakt foto's. Gehaald, GEHAALD! vader en dochter vallen elkaar huilend in de armen, ze lopen hand en hand de laatste meters De tranen krijgen de vrije loop, de monstertocht heeft ze gesloopt maar niet klein gekregen en Hilde, Hilde zegt: "ik ben wel een beetje moe".

13-05-2010  Al 60 kilometer

Het bos uit, 60km. zit er al op. Om ongeveer twaalf uur stonden we Hilde op te wachten, het bord op het bospad. We wandelden een stukje mee tot de rustplaats. Hilde zat er een beetje doorheen, "ik praat niet veel hoor" en inderdaad ze was wat stilletjes, net als Jurrinus, die had voor het eerst in zijn wandelbestaan een slechte dag. Maar allebei vastbesloten door te zetten. Jur, Moeder Gre en vriend Tijmen lopen de laatste 20 km. mee als extra stimulans. Even na de rustplaats nog even het bord langs de weg gezet. "Daar staat het bord alweer" hoorden we haar roepen.

12-05-2010  Van start

De nacht in Na maanden van voorbereiding was het om 22.00 uur zover, samen met vader Jurrinus de nacht in voor haar eerste Kennedy mars van 80 km. Papa Jurrinus loopt deze mars voor de tiende keer. Hilde is gespannen, maar niet zo erg dat ze haar veters voortdurend opnieuw strikte. Een uur voor vertrek kwamen Jur en ik de tent binnen in Odoorn, het is al druk en we ontwaren Hilde bij de inschrijving samen met vriend, vader en moeder. Binnen speelt een band feestmuziek en buiten is het 6 graden en miezerig. In de tent is de sfeer opgewekt steeds meer mensen komen binnen. Voor Hilde komen een zus met vriend en even later nog wat vrienden. Ze vindt het geweldig dat zoveel mensen haar komen uitzwaaien. De tijd tot de start wordt benut om met iedereen een beetje bij te kletsen. Ondanks de drukte heeft ze er wel aan gedacht om de Lei die ze had gekregen mee te nemen. Om 22.00 gaat de deur open en komen Hilde en haar vader de tent uit, lampjes op het hoofd handen in de lucht een blik op het support bord en dan verdwijnt ze in de duisternis. Wij gaan naar bed en zij wandelen. Morgen zien we ze hopenlijk voel goede moed weer nadat ze er 60km op hebben zitten.

29-03-2010  Wandelen doet goed.

Op pad voor de Kinderen van Deaj, Roemenië. Waarom 80KM wandelen? Elk jaar sta ik de avond voor Hemelvaart om 10 uur s'avonds in Odoorn, Drenthe, aan de kant van de weg om mijn vader, Jurrinus, met veel gejuich uit te zwaaien voor de 80 KM Kennedymars die hij gaat lopen. Om een uur of 1 in de nacht komt hij, nog altijd kwiek en met een stevige pas, langs de kroeg bij mijn ouders om de hoek, en drinken mijn moeder en ik een borrel (hij niet) waarna Jurrinus zijn tocht door de nacht voortzet. In de ochtend, maken mijn moeder en ik ons klaar om wederom naar de kroeg te gaan, nu niet voor de borrel, maar om de laatste 25 kilometer met mijn vader mee te lopen. De kwiekheid en het tempo wordt langzaamaan wat minder, het enthousiasme en de vrolijkheid niet...hobby, zoals hij altijd zegt. Een hobby om 80 KM te wandelen. Zo ook vorig jaar, mei 2009. Tijdens de laatste kilometers met mijn vader, vertelde hij dat met Hemelvaart 2010 de Kennedymars voor de 10e keer gelopen wordt. In al mijn enthousiasme zei ik al snel dat het wel leuk zou zijn als ik dan voor de 1e keer mee zou lopen. Hij voor de 10e keer, ik voor de 1e keer! Zo gezegd zo gedaan, we raakten aan het trainen, ik vooral. Mijn langste tocht was op dat moment 30 KM, werk aan de winkel dus. Trainen om 80 KM te wandelen, daar komt best wat bij kijken...

Trainen, trainen, trainen Veel eerste keren, dat kan ik wel stellen; de eerste keer 40KM in Amersfoort, prima, geen probleem, beetje spierpijn, verder niet. Na de 40, voor het eerst de 50... De laatste dag van de Nijmeegse 4-daagse. Mijn vader loopt 50KM per dag, dus voor mij een goede oefening om de laatste dag vol goede moed met hem mee te lopen. En bijzondere ervaring. Voordat we startten om 4 uur in de ochtend, had ik al ongeveer 10 keer mijn veters gestrikt. Hoe spannender ik het vind, hoe vaker ik mijn veters strik... Het was een overweldigende dag, zoveel mensen, plezier, zonnetje erbij, gezelligheid, dansend door Kuijk, het stadje vlak voor Nijmegen. Na Kuijk, voelde ik mijn benen per stap meer en meer verzuren. Ik heb die dag de 50KM gehaald, maar op de plek waar je je laatste knipje krijgt, stortte ik helemaal in. Ik heb nog nooit zoveel pijn in mijn lijf gevoeld. En naast de pijn in mijn benen, werd ik ook een beetje raar in mijn hoofd, dacht ik dat ik mijn moeder zag staan, ik kon gewoon echt niet meer! Heftige ervaring.... maar, ik had de 50KM gehaald. Sindsdien loop ik geen 50 meer, maar 40 + 10 enz... haha. De vrijdag in Nijmegen was voor mij een bevestiging dat ik moest blijven trainen om de 80KM ooit te kunnen halen.

Na deze ervaring, ben ik een tijdje op de 40KM blijven steken. Door weer en wind zijn wij afgelopen half jaar aan de wandel geweest, bijna weggewaaid in 's-Gravendeel, tochten waarbij we uren in dikke mist wandelden en zelfs een tocht bij de Lier waar we ongeveer de helft van de tijd op ijzige, glibberige paden moesten lopen. Het leven van een wandelaar gaat niet over rozen.

Ik ben er klaar voor... Na deze verschillende 40KM tochten, was het afgelopen maart tijd voor een 50KM tocht. (lees 40 + 10). Dit, in vergelijking met Nijmegen, ging ontzettend goed. Maar twee keer mijn veters gestrikt, een blaartje hier en daar, een beetje spierpijn, prima! De moed zat er weer helemaal in. Maar ja, ook 50KM is nog geen 80! Jurrinus had mij opgegeven voor een Pelgrimstocht van 60KM (Heerhugowaard-Amsterdam). Deze 60KM was en hele goede training en heeft mij ook de zekerheid en het vertrouwen gegeven dat de 80KM zeker gaat lukken! De gehele tocht hebben wij met een groep van 100 mensen gemiddeld 6,5km per uur gelopen, wat boven mijn normale tempo is. Zelfs Jurrinus was aan het einde best moe, en dat zegt wat, want als iemand een conditie heeft, is hij het wel. Nu, na de 60KM tocht, ben ik klaar voor de 80 op 13 mei aanstaande.

Huiswerkklas 80KM wandelen, dat gaat niet zomaar. Omdat ik regelmatig reacties kreeg als; “wauw, wat goed... jeetje 80 km, dat is best ver..dat doe ik je niet na, pff, moet er niet aan denken” dacht ik, waarom niet wandelen voor een goed doel?! Omdat ik zelf in Roemenië ben geweest met een educatief project, staan de projecten van Stichting Annovyn dicht bij mij. Wandelen en gesponsord worden voor de huiswerkklas in Daej, Roemenië. Stichting Annovyn is letterlijk op mijn pad gekomen. Er liggen nog een paar wandelingen in het vooruitzicht, voordat ik woensdag 13 mei aanstaande om 10 uur 's avonds met goed gestrikte veters ga starten. Ik hoop dan ook met veel gejuich en sponsor geld in mijn zak uitgezwaaid te worden voor mijn eerste 80 KM Kennedymars met mijn vader! Sponsoren Met mijn 80KM wil ik zoveel mogelijk geld binnen halen voor de huiswerkklas in Deaj, Roemenie. Op deze site kan je mijn ervaringen en alle projecten van Stichting Annovyn lezen/ bekijken. Wil je mijn goede doel sponsoren, SUPER!! Dit kan natuurlijk per kilometer of als vast bedrag bij binnenkomst, op rekening van Stichting Annovyn. Rabobank 3826.46.320 Je kan storten met het kenmerk Hilde Kennedymars dan oormerken we dat voor de huiswerkklas. In de statuten ligt onveranderbaar vast dat geld, geschonken voor een project, niet mag worden gebruikt voor betalen van overheadkosten. 100% van de gift komt terecht bij het project waarvoor het is geschonken