06-09-2010  Voorbereiden.
07-09-2010  Aangekomen.
08-09-2010  Bewaker.
08-09-2010  Drukke dag.
08-09-2010  Bijna klaar.
08-09-2010  Gradinita estivala.
09-09-2010  Huiswerkklas.
09-09-2010  Neli.
10-09-2010  Weg omhoog.

06-09-2010  Voorbereiden.
	Joke en John gaan naar Deaj en Haranglab. Een redelijk druk programma. We willen de oktoberreis met de jeugd van Midwolda voorbereiden. Waar gaat de excursie heen? We willen kijken hoever het staat met de verbouw van de pre-school in Haranglab. Volgende week beginnen de scholen weer en moet het broodproject weer opgestart. We hebben foto's bij ons van de vorige reizen om uit te delen.

07-09-2010  Aangekomen.

We zijn veilig aangekomen, Jacques heeft ons gehaald en de maaltied was overheerlijk, de gelukkigen onder de lezers die dit ooit eerder hebben geproefd weten waar ik over spreek. Op het vliegveld van Weeze zaten we in ons dialect te communiceren toen een persoon op het bankje achter ons vroeg waar we weg kwamen. Onze huizen bleken niet meer dan 4 km van elkaar te liggen. Ons doel ligt nog dichter bij elkaar. Deaj. Ja, hoe is het mogelijk. Morgen samen een bakje koffie doen.

08-09-2010  Bewaker.
	Goedemorgen, Het is altijd even wennen een eerste nacht, vreemde geluiden blaffende honden en nacht hanen. Jacques heeft een waakhond, die kennelijk vindt dat we ons extra op ons gemak moeten voelen. Hij zit pal voor de deur van ons appartement. Na het ontbijt gaan we naar Priscila.

08-09-2010  Drukke dag.

Een druk programma vandaag! Ik (joke) moet nog even vermelden dat er een schroefje uit het pootje van mijn bril was, zodat het betreffende pootje er voortdurend zeer zielig bij hing. Gelukkig wist Jacques een winkel in Tirnaveni waar voor niks! een nieuw schroefje in mijn bril werd gezet. Daarna hebben we Priscila en Gusti opgehaald, we wilden ons laten brengen door een taxi van de familie van Priscila, maar tot onze verrassing kregen we zo maar een taxi mee! Super, hadden we ons eigen vervoer want we wilden na Deaj ook naar Harenglab om de de pre school te zien. Onderweg naar Harenglab kwamen we Zoltan, de directeur van de school tegen die onmiddellijk rechts omkeert maakte om ons de pre-school te laten zien.

08-09-2010  Bijna klaar.

Samen met Zoltan naar de pre-school gereden. Het gebouw was danig aangepast. Op de eerste foto van dit verslag zie je ons via een deur naar binnen gaan, dat is nu een raam en de deur zit aan de linkerkant. De binnenkant was helemaal aangepakt en de muren versierd, de kachel hing aan de wand. Een wastafel moet nog geplaatst en men was bezig met een afdak boven de deur. De vloerbedekking was gelegd op de nieuwe vloer en er was nieuw meubilair. Speelgoed en dergelijke was er nog niet dat moest nog geleend worden van de andere klassen. Het zag er allemaal piekfijn uit en de belofte was helemaal waargemaakt. Maandag komen de eerste kinderen.

08-09-2010  Gradinita estivala.

Betekent; feestelijke kleuterschool. En dat was het! In de rest van de school werd druk gewerkt aan de voorbereiding van het nieuwe schooljaar, maar in de klas van de Romakinderen (waar de film van Olly werd opgenomen) zaten een 15tal kinderen in de leeftijd van 4 - 6 jaar een banaantje te eten. Servetje voor zich en als er een paar happen genomen waren werd het restant keurig terug gelegd op het servetje. Toen het banaantje op was werd de mond afgeveegd met het servetje en deze werd vervolgens in een afvalbakje geworpen. Een lieve klasseassistente was met de kinderen bezig en ook was er een moeder aanwezig die de kinderen begeleid op weg van en naar school. Dit doen de moeders bij toerbeurt. Het was rustig in de klas, ontspannen, er werd nog voor ons geteld tot tien en er werd een liedje gezongen. Tuurlijk, als je onder de tafeltjes keek zag je hier en daar vieze blote voetjes en ook de gezichtjes zouden een washandje kunnen gebruiken. Maar het was een feest om even daar te zijn! Feestelijke kleuterschool ook voor ons. De rest van de dag hebben we rondgelopen in Deaj, jonge en oude bekenden gesproken en hier en daar even binnen geweest. Het was een prachtige dag, zelfs het weer deed mee, 23 graden en volop zon. Nu eerst naar bed en morgen de rest van ons programma.

09-09-2010  Huiswerkklas.

Het programma vandaag was niet helemaal in onze hand. Omdat het vakantie was zouden we de kinderen van de huiswerkklas niet allemaal treffen. Maar een paar zouden in het lokaal zijn vanmorgen. Toen we aankwamen zaten een stuk of acht kinderen in het lokaal op ons te wachten. Toen ging opeens de deur open en onder veel gelach en surprise roepen, kwamen nog eens 32 kinderen uit een aangrenzende ruimte stuiven. Aan de wanden van het lokaal waren allemaal platen opgehangen over allerlei onderwerpen,als tekenen taal geografie etc. Het zag eruit als een echt klaslokaal. Gusti legde nog eens uit wat annovyn was en wat we deden. De komst van de groep uir Nederland werd aangekondigd en er werd gevraagd wie mee wilde op excursie. Weinig afmeldingen. Toen werd gevraagd hoe John in mei naar Deaj zou komen, pas na heel veel foute antwoorden wist Crina te raden, op de fiets! Hoeveel dagen, geen idee, 30 dagen dus. Ongeloof alom veel applaus voor John en Annovyn. Gusti liet ons nog een paar woorden zeggen en we grepen de gelegenheid aan om een groot applaus voor Gusti te vragen en dat kreeg hij, een oorverdovend applaus en dat verdient hij.

09-09-2010  Neli.

Gisteren ontmoeten we Neli in Deaj. Wie is Neli, zullen jullie zeggen. Neli zagen we de eerste keer dat we in Deaj waren in het kerkgebouw met een groepje kleuters. Een hartelijke gedreven vrouw. We beloofden om vandaag even langs te komen in de gradinita (kleuterschool) waar zij werkte. De koffie met lekkers stond al op ons te wachten en na de koffie ging Neli los! Wat ze niet aansleepte, allemaal werkjes die gemaakt werden van zogenaamd waardeloos meteriaal. Stenen met plaatjes, hout met plaatjes, werkjes met rietjes, plastic bekertjes en zelfs van oude gloeilampen werden dingen gemaakt. Enthousiast en gedreven, alles vertaald door Paula, een andere juf die ook engels spreekt. Neli had nog een verzoek voor ons, heel graag wilde ze servetten met afbeeldingen (doet ze van alles mee), wascokrijtjes en heel graag ideeen uit Nederland wat je allemaal kan doen met waardeloos materiaal. Dus, bij dezen oproep aan iedereen! Op de foto poppetjes gemaakt van maisblad met traditioneel Hongaars, Roemeens en Romakostuum. We hebben haar een afbeelding beloofd van een traditioneel Nederlands klederdracht, zij maakt dan een poppetje met nederlandse dracht en die komt ook op het bord. Als dat geen internationaal bordje wordt. Maar, geweldige vrouw, ik ga thuis gelijk op zoek....

10-09-2010  Weg omhoog.

We zijn vanmidddag naar de zoutmijnen van Praid geweest. Het is eigenlijk een grote grot waarin speelplaatsen, picknick plaatsen en restaurants zijn. Het verhaal gaat dat een paar uur in deze oude mijn een heilzame werking heeft. Als doel voor een excursie leek het ons niet geschikt. Het is wel een toeristische plaats met veel winkeltjes. De plaats Sovata er vlak bij heeft wel iets weg van een toeristenplaats in Luxemburg. We hebben het in ieder geval gezien. 's Morgens ben ik bij Pricila geweest om de computers van haar zussen van antivirussoftware te voorzien. Intussen hebben we hele bomen opgezet over allerlei onderwerpen. We spraken ook over wat de kinderen wilden worden en hoe dat aansluit bij hun niveau. Pricila vertelde dat het niveau van de beste kinderen te laag was om aan te sluiten op de hogere opleidingen voor bijvoorbeeld onderwijzeres. Maria zou om die opleiding te kunnen volgen een jaarlang bijles moeten hebben op hoog niveau in Roemeens, Engels en Mathematic. Gusti zou dat volgens haar er niet bij kunnen doen. De leerkrachten zouden in Tirnaveni gezocht moeten worden. Daar komt nog bij dat Maria er ook heel veel voor zou moeten doen. Het is een lange weg omhoog. De kosten zijn vrij hoog. Pricila doet vooronderzoek en we houden via de mail contact. Er zijn wat balletjes opgegooid over een kleine groep (4 personen) die naar Nederland zouden komen voor het benefietconcert.