23-02-2011  Naar de kinderen.
24-02-2011  Bijna te veel.
25-02-2011  Bananen.
25-02-2011  preschool.
25-02-2011  Overleg.
26-02-2011  Roelof in Roemenie.
27-02-2011  Rechtzetten.

23-02-2011  Naar de kinderen.

Woensdag vertrekken Ben en John naar Roemenie, We bezoeken de kinderen van de huiswerkklas en de kinderen van Haranglab. Gusti zal er niet zijn dus het loopt anders dan anders, maar Pricila gaat ons helpen. We hebben veel foto's voor de kinderen bij ons en geld van de tienerviering tieners van Midwolda, met dat geld kunnen we iets extras doen voor de kinderen van Haranglab. Als de techniek ons niet in de steek laat zullen we hier minimaal 1 keer per dag verslag doen. Tussendoor zullen we tweets versturen.

24-02-2011  Bijna te veel.

Het verhaal vandaag is veel te groot voor 1 foto. Dus danig ingekort. Na een prima reis en nacht naar Haranglab. Ons vervoer is de bus van Gusti, met roemeens kenteken. Dat is in orde dus.Pricila heeft in overleg met de school twee dagen vrij om ons te begeleiden, Gusti is in Boekarest. We hebben een kort overleg met Elisabeta en vertrekken met Zoltan naar Haranglab. De delegatie uit Hoogeveen die meereist met ons komt later met een andere auto. In de preschool treffen we de kleintjes in nette kleren en gewassen aan de tafeltjes. Ze hebben liedjes ingestudeerd en zingen uit volle borst. Een paar kinderen zeggen uit hun hoofd Roemeense gedichtjes op. En ze tellen tot tien in een liedje, wat een vooruitgang in een paar maanden tijd. Dan is het tijd om naar huis te gaan en de juf vertelt dat het beter zou zijn om ze wat langer in de klas te hebben, maar nu voltrekt zich de omgekeerde metamorfose. De nette kleren uit en stinkend en wel vertrekken de kids met een biscuits naar de modder en het huttendorp. Weer komt even de machteloze woede van het onrecht op. Snel maar even de practische vraag: "waar zijn de boterhammen?" Juf legt uit dat de kinderen 's morgens hun boterham krijgen omdat ze honger hebben. Met volle buikjes is het beter werken, de melk en de koekjes zijn van de school. Dat geldt ook voor de broodklas. Morgen heeft juf een lijstje met dingen die ze nog hard nodig heeft en wij trakteren op bananen van de tieners uit Midwolda. Na een bezoek aan de broodklas is de stemming weer positiever, ze zijn schoner en zijn weer vooruitgegaan. Ook nu de dringende vraag; kunnen we iets doen in de vorm van naschoolse opvang. Bij de lunch spreken we er lang over en we spreken af dat Zoltan en zijn team een plan maakt.

25-02-2011  Bananen.

Vanmorgen naar Haranglab een kist bananen en een presentatie. Eerst de presentatie beide groepen in de klas 37 kinderen. Alles stond klaar maar er was even geen stroom. Geen probleem, Zoltan verhuist de boel naar boven. De kinderen waren een en al aandacht. De presentatie had ook rustig wat langer kunnen zijn. Een aantal kinderen vertelde wat ze wilden worden. Leuk was te horen dat een paar kinderen daar over hadden nagedacht.

25-02-2011  preschool.
Hier ook bananen gebracht, De juf had een lijst gemaakt met allerlei zaken die ze nodig heeft. De kinderen stonden op het punt om naar huis te gaan Cosmina uit de oudste group kwam ze ophalen.

25-02-2011  Overleg.

De lunch kregen we in de school van Haranglab. De engelse lerares(met bondmuts) deed het vertaalwerk zodat pricila even rust had. We hebben besproken wat Maria voor lessen kreeg en de school waar ze heen zou moeten. Elisabeta had een en ander ook al met Maria besproken. Het traject klassen assistent was afgeblazen men was van mening dat zij volledig onderwijzeres moet worden en ook een school moet doen waar de romataal werd onderwezen. Er was grote behoefte aan onderwijs krachten uit de Romabevolking. Het tweede punt was de watervoorziening in de kleuterschool. Zoltan leegde uit wat de bedoeling was en hoeveel hij dacht nodig te hebben, maximaal 1000 euro. vak leerkrachten zouden ook wat van hun vrije tijd willen besteden en ongeschoolde arbeiders worden uit de romawijk van deaj gehaald. We hadden hele constuctieve gesprekken en meer en meer raken ook andere leerkrachten erg enthousiast.

26-02-2011  Roelof in Roemenie.

Wij, docenten van Roelof van Echten College uit Hoogeveen, brengen voor het eerst een bezoek aan Roemenië. We zijn hier om de mogelijkheden te onderzoeken om een uitwisseling te maken met een een technische school uit Roemenië. In twee dagen hebben we heel veel indrukken opgedaan zowel in de scholen als in de dorpen. Zo hebben o.a. de school bezocht waar het "broodproject" mee wordt gedaan en dat maakt een diepe indruk. Als je ziet met welke minimale middelen hier les gegeven dan maakt je dat nederigheid als je dat afzet tegen onze lesmiddelen. Als voorbeeld heb ik een een foto van een gymles bijgeveogd. Het niveau (in de primary school)is naar ons idee erg hoog. Er wordt bijna alleen maar klassikaal les gegeven en het valt op dat er heel gedisciplineerd gewerkt wordt. Als je ziet onder welke omstandigheden de kinderen hier leven is het bijna onvoorstelbaar dat de kinderen zo'n opgeruimde en blije indruk maken. Ook het bezoek aan de technische scool maakte veel bij ons los, ook hier zijn de omstandigheden waaronder les gegeven wordt erg beperkt. Oude machines, kleine lokalen maar gedisciplineerde leerlingen en een hoog niveau. Het bijzondere aan deze school in vergelijking met onze school in Hoogeveen is, dat wij veel meer aandacht besteden aan de praktische vertaalslag en het hier vooral een theoretische benadering betreft. Na afloop van ons bezoek hebben we goede afspraken kunnen maken v.w.b. een uitwisseling en denken dit, met een kleine groep leerlingen, in 2012 te kunnen realiseren. Tot slot wil ik nog opmerken zeer onder de indruk te zijn van alle activiteiten die Ben en John hier verrichten. Zij doen hier, onder de vlag van de stichting Annovyn, erg goed en dankbaar werk. Mede door hierdoor krijgen de kinderen in Deaj en Haranglab mogelijkheden om zich te ontwikkelen. Al met al enerverende en indrukwekkende dagen waarin we veel mensen ontmoet hebben en ook veel ervaren. Jan Albert Kreuze

27-02-2011   Rechtzetten.

Zaterdag zijn Ben en ik naar Deaj gegaan om uit te leggen waarom alleen maria naar Nederland is gekomen. We spraken Dragomir Emmanuel en Raluca. We legden uit dat we een belofte hadden gedaan, als je een beetje engels sprak mocht je een keer een paar dagen naar Nederland komen, maar dat houdt in dat als je geen engels sprak je niet meekom. Ook niet als er hele goede redenen zijn waarom je niet instaat was engels te leren. De boodschap kwam wel over. In eerdere gesprekken met de ouders van Raluca was ter sprake gekomen, het belang van voortgezet onderwijs. De moeder van Raluca kwam hierop terug, Ze wilden heel graag dat Raluca verder leerde, maar financieel wat het voor hen niet op te brengen. Ze herinnerde ons eraan dat we haar hadden beloofd hen te helpen als geld het probleem was. We gaan binnenkort met hen om de tafel om afspraken te maken. Het feit dat zij de stap durven maken om hun dochter naar de stad te laten gaan juichen we toe.