Terug naar Lungo Drom.

De voorbereiding.
Week 1.
Week 2.
Week 3.
Week 4.

Routekaart Lungo drom.
05-06-2011  Dreigend onweer.
06-06-2011  Heel bijzonder.
06-06-2011  Twee uitersten.
07-06-2011  Weerzien.
08-06-2011  Joke in de bocht.
09-06-2011  Delen.
11-06-2011  Oostenrijk.


   05-06-2011  Dreigend onweer.
Na 66 km mijn reis afgebroken er kwam zwaar weer opzetten. Een klein hotel gevonden in de plaats Weikersheim. Douchen, was doen, broodje vis en biertje uit de minibar 1.50 voor een halve liter ha eindelijk goede prijs. Op goed twee meter afstand van mijn raam staat een kerk, daaruit klonk piano muziek. Tien stappen verder stond ik in de kerk waar de muziek vandaan kwam. Even genoten van het prachtige spel. Het werd stil. De pianiste Anne Maria Lehman en ik hadden een leuke ontmoeting. Zij geeft vanavond met bariton Manfred Birkhold een concert. Dat is met de neus in de boter vallen. Ze was ook al eens in Roemenie maar de ellende daar deed haar steeds wenen. Daarna nog even de stad rondgewandeld, heel erg mooi. Opeens kom ik restaurant Budapest tegen. Zin om te koken ineens weg. Na het concert even wanen in Budapest bij de Kek Rosa.
Het onweer trok voorbij zonder veel onweer, van andere fietsers hoorde ik dat het op weg naar Rodenburg (mijn bestemming) noodweer was geweest. Dubbel geluk. Ik had ook twee ontmoetingen waar ik meer van had verwacht. Er waren in veel dorpen een soort kerkfeesten bij twee even een cola gekocht. En bij mensen aan tafel geschoven. Opvallend hoe weinig notie deze mensen namen van een vreemdeling op de fiets. Waarschijnlijk ook de blik naar binnengericht met alleen het einde voor ogen. Teleleurstellend op een echtpaar na van een evangelische kerk die wel interesse toonde in de vreemdeling. De dag was zwaar met een pittige beklimming volgens het boekje 7 procent, Ik hoop dat het fout is want dan is 14 recht omhoog. Op een steile afdaling na (50 km/u met bijremmen) de hele dag geklommen, morgen nog veertig kilometer lang omhoog dan word het weer vlak.
   06-06-2011  Heel bijzonder.
Vanavond een heel bijzonder en mooi cocert bijgewoond in deze kerk. Met Anne Maria had ik al kennis gemaakt en in dat half uur was ik al overtuigd van dat zij een bijzonder mens was. Als pianist en organist zeker ook de psalmen die ze samen met de bariton ten gehore bracht verdienen een cd, Na het concert zijn we samen met haar verloofde Katja nog iets gaan drinken en eten bij Budapest, een restaurant hier. We hebben genoten en ik heb in Anne en Katja mensen onmoet van een groot kaliber. We namen afscheid als vrienden in de werkelijke zin van het woord. Dit gaat een gevolg hebben. De fles wijn die ik voor onderweg meekreeg zal met smaak worden opgedronken. Heel bijzonder wat er in een par uur kan gebeuren.
   06-06-2011  Twee uitersten.
Op dit moment geniet ik van een glas wijn, broodje tonijn en olijven. De wijn kreeg ik gisteravond van Anne en Katja. De rest kocht ik onderweg. Ik ben weer 106km en veel vele ervaringen verder. Deze dag was er eentje van uitersten. De eerste zestig km was meest klimmen, hellingen van 2km lang en 7 tot 10%. Op de eerste dacht ik "dit red ik nooit", zo zwaar, maar na een poosje vond ik een ritme dat ik goed kon volhouden, omdat mijn voeten aan de pedalen vast zitten kan ik ook af en toe andere spieren gebruiken. Naderhand was deze moeilijke beklimming overbodig, boven bleek dat ik fout was gereden en ik 10% naar beneden moest. Door bij te remmen liet ik de snelheid niet boven de 57 komen maar dat gaat wel heel hard op een zware fiets. Na meer van dit soort klimmen zonder weer af te dalen kon ik steeds beter mijn ritme vinden, maar het was wel de zwaarte etappe to nu toe. Na bijna 50 km kwam ik en Rodenburg het was donker, bewolkt en koud geworden. Wat rillerig liep ik een kerk in om wat op adem te komen, maar heelaas deze kerk een van God verlaten plaats waar god Geld de dienst uitmaakte. Na een korte uitleg mijnerzijds kreeg ik te verstaan dat zij alleen maar hun opdracht van de decaan uitvoeden. Een variant van befehl is befehl zal ik maar zeggen. Ik kon me beklagen bij de pfarrer maar die was niet bereikbaar. Kouder verliet ik de kerk, ook een beetje verdrietig. Op de trappen van het stadhuis at ik mijn boterhammen, kijkend naar al die mensen in hun eigen wereldje. Heel even dacht ik aan de steen die ik mee kreeg van Geesje en Jan Pieter. Zou ik die nu gebruiken? Nee, ik bewaar hem nog even. In de regen verliet ik de kille stad Rodenburg. Na een paar beklimming kreeg ik eindelijk de afdaling naar het dal. Jasje aan tegen de kou hoewel het drukkend heet was geworden, maar we leerden het op school al dat voor verdamping warmte nodig is en het zweet dat verdampte trok wel heel veel warmte uit mijn huid. Daarna even inkopen gedaan bij de supermarkt. Ik had mijn fiets net geparkeerd toen er een dame aankwam lopen die me vroeg me naar de hoed en de rand. Ieder die de supermarkt bezocht werd door haar op de hoogte gebracht. Ze fietste naar huis met de mededeling dat ze haar man moest vertellen dat er een man uit Nederland bij de supermarkt in haar dorp was die naar Roemenie fiets. Als een oude bekende deed ik mijn inkopen en warm verliet ik het dorp om met wind mee over vlakke wegen nog ruim 40km af te leggen. Ik begreep waarom God uit Rodenburg was vertrokken en in dat dorp was gekomen. God houdt van warmte.
   07-06-2011  Weerzien.
Gisteren had Joke verteld dat ze op 120km van mijn overnachting op een camping stonden aan de route. 120km is best ver maar het zou een vlakke etappe worden dus goede hoop dat het zou lukken. Achteraf was de etappe niet vlak en 130km. Te zien op de foto, het is gelukt. De eerste 25 km waren heel zwaar. Daarna om de paar kilometer een kort klimmetje maar wel stijl, dat sloopt je op den duur. Na 80km had ik zoiets van die heuvels zijn mijn vijand dus ik heb zo allemaal op volle kracht aangevallen gevolg: verbaasde blikken en kreten van verwondering van mensen die halverwege waren afgestapt om de fiets naar boven te duwen. Maar het werkte. Ook de open stukken met tegenwind op dezelfde manier gedaan. Tegen zes uur op de camping . Lekker biertje en weer niet kapot. Mijn grenzen rekken op. Maar nu gezellig met Joke en Tea en Jur een avondje doorbrengen. Weinig tijd voor andere ontmoetingen, maar deze is heel bijzonder, ja toch! niet dan?
   08-06-2011  Joke in de bocht.
Vanmorgen lekker rustig aan gedaan en samen lekker ontbeten. Om tien uur pas vertrokken. Lekker vlak en wind mee. Om twaalf uur had ik al bijna 50km algelegd en plotseling stonden daar Joke Tea en Jur me op te wachten. We hebben samen gegeten en daarna door naar Regenburg, even ervoor moest ik wat eten. Er was een mooi park waar ik even en half uurtje rust nam. Onderweg was ik diverse travellaars tegen gekomen, ook uit Nederland, even kletsen en dan weer verder. Joke hield een man uit Deventer aan vanmorgen waarvan ze dacht dat ik het was, pas toen hij stopte bemerkte ze haar vergissing. De man dacht dat de plaatselijke vvv hem wilde eren. Hij rijdt van Deventer naar Ludus. Wie weet treffen we elkaar onderweg. Op de foto de stadspoort van Regensburg, uit de donkere wolken zal even later veel koude regen op mij vallen, geen goede combie, warme John en koude regen. Na 20km een warm plekje opgezocht. Morgen mijn etappe naar een camping voor Passau, dan zie ik Joke weer en trekken we een paar dagen samen op. Dat wordt vast heel leuk, ik verheug me erop.
   09-06-2011  Delen.
Vandaag de laatste etappe voordat Joke meegaat. Vanmorgen vroeg opgestaan omdat vaak in de namiddag de regen komt opzetten. Het ging heel gemakkelijk vandaag, die dik 90km. Om twee uur was ik al op de camping. Vandaag wel twee heel aparte ontmoetingen, de eerste was toen ik bij de bakker een kopje koffie dronk en een taartje at. Al heel snel kwam een musje dichterbij. Opeens ging ze op mijn bordje zitten pikte een kruimeltje mee en vloog naar het nestje honderd meter verderop. Prachtig hoe het beestje de natuurlijke angst voor mensen overwint om eten te vinden voor de kinderen. Daar werd ik wel blij van.
In Deggendorf hield ik middagpauze in een bushokje. Ik had net mijn spulletjes uitgepakt toen een meisje schichtig naar binnenkeek. Het was een droevig beschadigd meisje, ze ging iets verderop staan en keek af en toe om. Toen ik klaar was en de laatste spullen wegpakte ging ze zitten, het was kennelijk haar plekje. Voor ik weg reed keek ik haar aan en wenste haar een goed leven verder, en dat ze vertrouwen in zich zelf moest hebben. Jij mag er zijn. Ze keek me aan, knikte en glimlachte. Ik fietste weg en dacht zal ik een steen hebben verlegd in de rivier, ik hoop het. Er bekroop me een verdrietig gevoel, had ik in Rodenburg ook al gehad. Na een aantal dagen alleen op pad merk ik, dat ik het mezelf ook meer toesta de emoties wat heftiger te laten worden. Ik heb het gevoel nu al dat ik dichterbij mezelf kan komen. Dat voelt goed. Joke gaat morgen mee dat is ook heel apart samen langs de Donau, samen ontmoeten en ervaren.
   11-06-2011  Oostenrijk.
Vanmorgen om negen uur gingen Joke en ik van de camping in Nesslbach. Samen met Tea en Jur nog een uitgebreid ontbijt. De bedoeling was om niet te ver te gaan de eerste dag. Dat is alvast mislukt. Joke heeft haar record voor de afstand op een dag gezet op 85 km. Via een tochtje met de veerpont kwamen we aan in Obermuhl in Oostenrijk. Weer een grens over, mijn derde land deze reis. De tocht vanaf Passau leidde eerst via en fietspad naast een druk bereden weg. Tea en Jur kwamen ons nog voorbij. Later fietsten we vlak langs de Donau tussen de bergen heel af en toe kwamen we anderen tegen. Heerlijk rustig. Om drie uur bespraken we een gastenzimmer, die alleen bereikbaar was via een veerpont. Al met al een prachtige tocht. De ontvangst in het gastenverblijf was uitstekend en de vis werd niet te duur betaald.