06-12-2011  Lang geleden.
07-12-2011  Riant verblijf.
08-12-2011  Duidelijk.
08-12-2011  Houdbaarheidsdatum.
08-12-2011  Carmen 1.
08-12-2011  Carmen 2.
10-12-2011  Europa EU 2011.
10-12-2011  Pre-school.
11-12-2011  succes

06-12-2011  Lang geleden.

Het is al weer heel lang geleden dat we in Deaj zijn geweest, niet dat er dan niets gebeurd, Gusti, Elizabeta en Zoltan hebben weer veel werk verzet. Toch is het goed om af en toe zelf even poolshoogte te nemen. We willen zien wat we voor de middelbare scholieren kunnen doen. We hebben vragen voor de ouders van Raluca. Hoe gaan we verder met de kinderen van Haranglab. Enz. enz. enz. Jullie kunnen de verslagen van Ben en John hier dagelijks lezen.

07-12-2011  Riant verblijf.

We logeren voor het eerst bij Gusti en Maria in Deaj. We hebben de beschikking over een heus appartement eigen bad/douche en toilet. We werden met een taxi van het vliegveld gehaald, Emanuel was mee. Om 21 uur kwamen we aan, het eten werd warm gemaakt en Gusti had een vloeibare verassing voor ons. We kregen een film te zien die gemaakt was door de staats televisie in het kader van de wekelijkse uitzending van en voor de Roma. Veel van het film materiaal dat Olly maakte werd gebruikt met met bron vermelding. Morgen een druk programma.

08-12-2011  Duidelijk.

We hebben een heel erg drukke dag gehad, waarin we heel veel hebben gepraat over de toekomst. Veel dingen kunnen recht zetten. Gusti had een a4je genomen om de zaken helder uit te leggen aan het eind van het gespek waren beide kanten op deze manier gevuld. Als jullie erbij waren geweest was het voor jullie ook duidelijk geweest. Het gaat over naschoolse opvang. Daarnaast kregen we uitleg over het project dat Bobby en Gusti zijn gestart vanuit de kerk in Deaj. Evangelisate en voedsel verstrekking. Soms gefinancierd door people2people soms door. Bobby. Er is veel ruis op de lijn onstaan over wie wat waarvan vind. Voor het eerst is het nodig om na twee gesprekken met twee partijen afzonderlijk een derde gesprek samen te hebben om weer heelemaal van elkaar te weten waar we voor staan. En Priscilla was vanmiddag en vanavond weer geweldig goed in het vertalen en interpreteren.

08-12-2011  Houdbaarheidsdatum.

Houdbaarheidsdatum. T'is maar hoe je het bekijkt. Joke, John, Anja en ik hadden elkaar dinsdagavond voor vertrek naar hier toe nog even opgezocht. We bespraken de reis nog even. Op een gegeven moment kwam het gesprek op het artikel in het DvhN waar het zou gaan over houdbaarheidsdata en verkwisting van voedsel. In onze luxe-positie is het aan ons de keuze. Wel of niet nog gebruiken. Ik moest daar vandaag aan terugdenken. Na een goede nacht het ontbijt bij Maria in de keuken. Op het vuur stonden 2 grote kookpotten die ik herkende van het soort waar mijn moeder vroeger de de weckflessen in kookte. Maria kookte er rijst in met varkensvlees uien en wortels. Zou smiddags naar Haranglab worden gebracht. Een keer per week wordt de bevolking er eten gebracht. Na ons bezoek aan de lagere school en de kindergarten waar we mooie resultaten zagen gingen we met Zoltan en Elisabetha naar het dorp. Voor ons alle vier de eerste keer dat we daar konden meemaken dat de 'bevolking' van de onderkomens in de prut daar zich hadden verzameld. Na een korte bijeenkomst onder leiding van Gusti kwamen de kookpotten en broodzakken uit de bus en werd heel gedisciplineerd op naam afgeroepen wie aan de beurt was. Vervolgens kwam men om beurten met de lege saus of mayo emmer bij de potten en werd naar rato verdeeld. Geen houdbaarheidsdatum welke de verstrekking in de weg stond dit keer. Het verschil in ca 1800 km afstand. Hoe verschillend we met eten en voedels kunnen omgaan. Bij ons vanuit een keuze en overvloed. Hier vanuit overlevingsdrang. Pure noodzaak. Houdbaarheidsdatum voor het product of houdbaarheidsdatum om domweg de winter door te komen....Niet verstrekt door of onder verantwoordelijkheid van de overheid maar door eigen mensen die iets dergelijks op touw hebben gezet. Het systeem werkt op die manier. Gelukkig maar. Als ik er zelf niet bij had gestaan had ik het ook niet geloofd denk ik. In ieder geval ervaar je het anders als je erbij staat dat zoiets plaatsvindt. Dit versterkt me wel weer in de gedachte dat het goed is aansluiting te zoeken bij de werkwijze en visie van de Roma zelf. Dat we dat kunnen blijven supporten en die druppel op die gloeiende plaat kunnen blijven geven is ons doel. Dat vooral wat ons betreft in de pre-school en broodklas waar we de goede resultaten van hebben mogen waarnemen. Gelukkig gebeurt er op andere fronten ook van alles ten goede!

08-12-2011  Carmen 1.
	Dit is Carmen, we kennen haar van de film van de Haranglab klas, het meisje met het potlood. Rafelig, een beetje vies en wat verlegen. Later treffen we haar nog een paar keer in het dorp. Vaak met een kindje op de arm.

08-12-2011  Carmen 2.

Carmen vandaag. Dit is ook Carmen, net onder de douche vandaan haren gekamt en nog nat. Ze ruikt heerlijk fris en ze straalt. Zelfverzekerd en trots. Carmen is sinds de zomer de assistent van de pre-school, ze brengt elke dag de kinderen naar school en haalt ze weer op. Ze vond het heerlijk om even onder de douche te mogen. Samen de haren uit de knoop halen en een heuse fotosessie. Dit is waar we het voor doen. Ze verdient iets extra' s. We oveleggen met Elizabeta.

10-12-2011   Europa eu 2011.

Iedereen heeft zijn mond vol over de crisis. De rabobank is de triple a status kwijt. De abn moet ernstig bezuiningen want er was maar 2.000.000.000 winst. Het gaat slecht, echt wel! wij moeten bezuinigen. En op een afstand van 2800 km (dat fiets je in vier weken) valt niets meer te bezuiningen. Daar wonen, nee daar verblijven Roma die niets hebben. Hoewel; daar is een school die wel iets met hen heeft. En met die kinderen daar gaat het beter, twee Roma hebben een plan gemaakt om iets strucureels van de grond te krijgen. Gusti en Bobby houden daar wekenlijks bijeenkomsten vanuit de kerk van Deaj. Daar brengen ze elke week eten, al of niet gesponserd uit Nederland. Ze hebben de gezinnen in kaart gebracht en afspraken gemaakt over wat elk gezin krijgt. Alle krijgen wat. Bobby, de vader van Priscilla heeft voor twee huizen nieuwe daken geregeld. Omdat het niet verantwoord is zo de winter in te gaan (een ervan is het huis waar Carmen woont). Je zou vewachten dat dat oorlog wordt omdat 20 andere hutten bijna even slecht zijn. Nee, de community accepteert het leiderschap en de keuzes van Bobby. Ooit was hij arm en nu de grootste werkgever van Roma in de omgeving en een man van zijn woord. Wij waren met hem in het dorp. Zes van zijn werknemers werken aan de daken. En de mensen waren zo vriendelijk en meewerkend, niemand schreeuwde, niemand eiste. Soms kwam iemand naar Bobby met een prangende vraag om geld voor medicijnen of iets anders. Als Bobby dan nee zei en uitlegde waarom niet, ging het papier zonder morren weer in de zak. Twee meisjes. Ik had ze vaker ontmoet, draaiden steeds om ons heen maar wachtten geduldig tot we uitgesproken waren. Waarom staan jullie hier; voor de foto's. We maken vandaag geen foto's. Nee, John heeft foto's van ons gemaakt en beloofd die mee te zullen nemen. En hij heeft gezegd dat wat hij beloofd dat doet hij, maar toen hij op de fiets was kon hij ze niet meenemen maar nu toch wel. Ik moet me diep schamen, ik heb er niet meer aan gedacht. Het is een jaar geleden, ik weet het weer. Jullie hebben helemaal gelijk je mag me aan mijn woord houden zeg ik altijd. Diep beschaamd, en verwonderd over hoe belangrijk het voor hen is, bied ik mijn oprechte veronschuldigingen aan. Ik beloof de volgende keer. Mijn excuses zijn aanvaard en ze gaan in het volste vertrouwen naar huis, zonder morren. Bravo. Ik zie Carmen met de kinderen van de preschool. Ze glimlacht bescheiden. Wat zij niet weet is dat maandag op school een verrassing wacht. We hebben met elkaar besloten dat ze als beloning voor het dagelijks op en neer brengen van de kinderen van de onderwijzeressen van de preschool, een setje winterkleding krijgt van boven tot onder. Pricsilla heeft het uitgezocht. Ook als blijkt dat de avond valt en de daken niet klaar zijn breekt er geen oorlog uit. Morgen gaan we verder zegt Bobby en iedereen moet helpen die kan werken, instemmend gemoppel. Dan gaat Bobby voor in dankgebed voor alles wat is bereikt vandaag. Iedereen doet mee. En er komt een nieuwe bron voor drinkwater en nu met helder water. Bobby maakt die en Annovyn sponsort de €500 euro die hij daarvoor nodig heeft. We vertrekken uit Haranglab in het vertrouwen dat het goed komt. En met de wetenschap dat na de winter alle hutten weg zijn en er overal nieuwe stenen huizen staan als wij er in slagen om met elkaar €30.000 euro bij elkaar te krijgen. In deze tijd van crisis, waar hebben we het over, 1250 euro per gezin. Bobby heeft de berekeningen gemaakt. 1250 euro aan materiaal en wie wil mag komen helpen met bouwen aan een andere wereld voor 24 gezinnen.

10-12-2011   Pre-school.

Het is er warm en niet alleen omdat de kachel brandt. De trotse juffen stralen ook warmte af op de kinderen. Nu is de douche er en kan het badje weg. De kinderen eten van bordjes en vegen hun mond af aan een servetje dat ze als ze klaar zijn weggooien in een prullenbakje. Ruim anderhalf jaar geleden stonden Olly, Karen, Joke en ik hier in een smerig rommelig hok. Elizabeta en Zoltan hadden een idee over een pre-school voor Roma kinderen. ze hadden al een idee over de verbouwing en de prijs, nog diezelfde avond hebben we hen gevraagd om met ons de overeenkomst te tekenen en om het geld te komen ophalen. Zoals afgesproken startte de pre-school in september van 2009. En het lijkt erop, nee het is geslaagd, natuurlijk dankzij de inzet van de leidster. De kleuters zijn zo veranderd, niet alleen op de school maar ook in het dorp zijn ze opvallend door hun bescheidener optreden. Carmen van 12 heeft deze kans niet gehad maar nu geniet ze ervan de kinderen te helpen naar school te gaan. Wat ze niet weet is dat ze maandag een door Priscilla uitgezocht set mooie kleren en jas en schoenen krijgt. We hadden wat Lei mee gekregen van iemand die regelmatig naar Roemenie ging, we wisten geen mooier doel. Omdat Gusti en Bobby een project zijn gestart in Haranglab om eens een openlucht dienst te houden en voedsel uit te delen, vooral omdat de broodschool en de pre-school ook de houding van de ouders ten opzichte van hulp van buiten af wat veranderde. Nu kunnen Bobby (Een Rom en eigenaar van een groot bedrijf met veel Roma in dienst) en Gusti ook een Rom samen met andere Roma afspraken maken waardoor de school er weer op kan inhaken. Diverse ouders zijn al eens te gast geweest. Het is voor hen gemakkelijk hulp van andere Roma te accepteren. Bobby is vast besloten nu definitief een verandering in gang te zetten. Twee nieuwe daken zijn vandaag afgemaakt. Er komt een nieuwe bron, de oude is ernstig vervuild. De €500 die hij nodig heeft sponsort Annovyn. Het komt de gezondheid van de kinderen ook ten goede. Het meest ambitieuse plan van hem is tegelijk alle hutten te vervangen voor huizenblokken, vier onder een dak. Als het iemand lukt zal hij het zijn. De hele gemeenschap zal moeten meewerken. Vandaag liet hij zien dat het lukt. De roma werknemers kunnen goed samenwerken met de mannen en vrouwen uit de gemeenschap. Hij mist echter het geld voor het materiaal. Ben en ik vinden het plan zo goed en doordacht dat we hem beloven dat we onze uiterste best zullen doen dat geld bij elkaar te krijgen. We zijn er vast van overtuigd dat het lukt. Annovyn zal daarbij als beheerder van het geld optreden. We hebben tijdens de dagelijkse werklunches op school nog meer afspraken gemaakt. De roemeense afdeling van annovyn, Elizabeta, Gusti, Zoltan, Priscilla en haar ouders Bobby en Aurica, krijgt een mandaat om over een budget te beschikken zodat er sneller gereageerd kan worden. Het personeel van de Preschool kan winterjassen en schoeisel aankopen voor de kleuters zodat ze de winter door naar school kunnen. Bobby en Gusti zullen de ouders motiveren goed voor deze kleding te zorgen. Ze kennen alle families bij naam en treffen hen wekelijks bij de bijeenkomsten. Aurica heeft contact met de principal van het lyceum waar Maria en Claudia op zitten en zij regelt de bijlessen. We willen starten met een naschools programma in de school, kleine groepen van maximaal 6 kinderen geleid door docenten van de school. De nadruk ligt op het inhalen van de achterstand, er blijken een aantal kinderen nog een goede kans te hebben als ze meer persoonlijke aandacht krijgen. We waren in eerste instantie erg verdeeld over de aanpak en het programma. Over de locatie waren we het snel eens. Goedkoop en alle materialen voorhanden. Over het programma waren de meningen sterk verdeeld maar uiteindelijk werden we het allemaal eens. Na een jaar evalueren we en sturen bij als het nodig is.

11-12-2011  succes

De laatse dag de kinderen van de huiswerkklassen verteld over mijn Lungo Drom aan de hand van mijn foto's. Het was geweldig om al die kinderen weer bij elkaar te zien. Ook Maria en Claudia kwamen nog even langs. Ze vonden de nieuwe school moeilijk maar hadden nog geen dag gemist. Ze hadden er plezier in. Ze wilden graag wat bijlessen het liefst op zaterdag. En ze beloofden dat ze altijd zouden gaan. Nu is het tijd voor reflectie. Wat is het succes van Annovyn de stichting? Ik denk dat dat voor het grootste deel gelegen is in het feit dat we niet gaan voor eigen suces. We ondersteunen ideeen en programma's van mensen die dicht op het doel zitten, we faciliteren hen zodat zij succes hebben. Daarmee halen we erg veel rendement uit het geld dat we investeren en merken we dat we heel weinig teleurstellingen kennen. Er wordt geen misbruik van ons gemaakt omdat we een goede relatie hebben met de bedenkers en uitvoerders van de plannen. Soms krijgen we het gevoel dat wij mischien wel erg veel toebedeeld krijgen van de mensen waarmee we samen werken, gratis eten, onderdak, vervoer en zo verder. Uiteraard proberen we een balans te vinden. Maar we genieten van het succes van de door ons ondersteunde projecten zonder dat wij daar op de voorgrond zijn, juist het op de achtergrond zijn maakt het voor ons mogelijk ons in de dorpen te bewegen zonder te worden belaagd met vragen om geld of andere zaken. Wij zijn niet de uitvoerders en we komen niet met spullen. Lokale personen voeren dat uit, men weet dat, het gedrag naar ons beinvloed niet de projecten, men heeft door de jaren heen geleerd dat een afwijkende mening niet de mate van hulp beinvloed, hooguit meeweegt in een verdere uitvoering. Men voelt zich niet afhankelijk van ons en die gelijkwaardigheid en wederzijds respect brengt een plezierige sfeer. Dat is voor ons het succes. Men hoeft geen dank je wel te zeggen en toch geeft deze relatie hetzelfde goede gevoel. Wij zijn dankbaar dat het lukt en onze partners proberen stap voor stap verder te gaan. Dit brengt een andere wereld waarvan wij 10 jaar geleden droomden. Door de live verslagen op deze site willen we jullie graag deelgenoot maken van het geluksgevoel omdat ook jullie dezelfde bijdrage leveren aan het succes, we proberen jullie er zo dicht mogelijk bij te betrekken. Samen kunnen we de wereld veranderen voor op zijn minst een aantal kinderen. Op de foto: gedisciplineerd op weg naar het verhaal van een beetje gekke man die 2800km op de fiets overbrugde om te bewijzen dat iets wat voor hen onmogelijk leek te doen is als je wilt. Intussen zijn Ben en John weer veilig thuis in Midwolda